 |
صفحه اصلی 
خبرهای ویژه
اخبار داخلي و خارجي
خبر های فرهنگی و هنری
خبرهای مربوط به حوادث 
خبر هاي ورزشي
خبرهاي فناوري اطلاعات
خبر های علمی 
صوت و فیلم قرآنی و مذهبی 
احکام (رساله امام خمینی قدس سره الشریف)
زندگی نامه و زیارت نامه ائمه اطهار (علیهم السلام) 
نمونه سوالات امتحاني
خاطرات و وصیت نامه شهدا
دانلود نرم افزارها و بازی ها رایانه 
دانلود برنامه و بازی موبایل
هيئت عاشقان علي اكبر (ع ) 
تالار گفتمان 
لیست اعضا و ارتباط با یکدیگر 
انتقاد و پیشنهادات به سایت
تصاویر زنده از حرمین شریف ائمه معصوم را مشاهده کنید .
حرمت موسيقي به نام خدا با عرض سلام سوال : چرا در اسلام اينقدر به موسيقي با ديد بد نگاه شده؟ چرا در روايات و احاديث اينقدر از موسيقي و ابزار آلات موسيقي نهي شده؟ روی ادامه کلیک کنید پاسخ :
در رابطه با سوال شما ابتدا بايد تعريف موسيقي و غنا و اقسام آن و سپس با
بيان مقدمه اي فلسفه حرمت برخي انواع موسيقي و ابزار الات موسيقي را
خدمتتان عرض کنيم تعريف موسيقي : موسيقي کلمه اي است يوناني که با کمي تغييرات وارد لغت عرب شده است و به فن و ترکيبات صداها به نحوي که به گوش خوشايند باشد. برخي گفته اند: «ان الموسيقي تعني الغناء» يعني موسيقي همان غنا است که موسيقي مربوط به آهنگ است و غنا مربوط به خواندن است (هشت گفتار پيرامون حقيقت موسيقي غنائي، ايراني قمي، اکبر، نشر سازمان تبليغات اسلامي، 1370) تعريف غنا : غنا به معناي عام: به صوتي گفته مي شود که قواي شهواني را در انسان تحريک مي نمايد و زمينه طغيان نفس و وسوسه شيطان را فراهم مي آورد به گونه اي که گاهي انسان درآن حال احساس مي کند که اگر در کنار آن صدا، شراب و فساد جنسي و... نيز باشد کاملاً مناسب است. اين قسم غنا حرام است و مذمت شده است غنا به معناي خاص: صداي زيبا و خوشي است که مفسده انگيز نباشد و متناسب با مجالس فسق و فجور نگردد اين قسم حلال است خواندن قرآن، مراثي، مداحي، اذان و... از اين قسم است. اين نوع برخلاف نوع اول موجب آرامش روح، تعادل اعصاب، نشاط، تقويت اراده و... مي گردد اقسام موسيقي : الف) آهنگ ها و آوازهايى که به شيوه مجالسِ عيش و عشرت و محافلِ رقص و پايکوبى اجرا مى شود و انسان را از حالتِ اعتدالِ فکرى و ذهنى دور مى سازد و به بى بند و بارى، لاقيد بودن و بى تعهّد زيستن دعوت و تشويق مى کند که اصطلاحاً به آن «ساز و آوازهاى مبتذل» و مناسب مجالس «لهو و لعب» مى گويند. ب) آنهايى که هم از نظر محتوا (مضمون اشعار) داراى معنايى با شکوه و زيباست و هم از نظر اجرا، خوب و زيبا اجرا مى شود و در عين حال تناسب و شباهتى با ساز و آوازهاى مجالس لهو، عيش و عشرت و فساد ندارد. گوش دادن به نوع اوّل حرام است; امّا نوع دوم اشکال ندارد. ج) ساز و آوازهايى که نسبت به آن شک داريم و نمى دانيم آيا از نوع اوّل است تا از آن پرهيز کنيم و يا از نوع دوم است تا پرهيز لازم نباشد. گوش دادن به موارد مشکوک (نوع سوم) اشکال ندارد; امّا بهتر است که به اين نوع آهنگ ها هم گوش نکنيم. دليل حرمت موسيقى (قسم اول). آيات و رواياتى است که درباره پرهيز از «باطل»، «لهو»، «لغو» و... وارد شده است فلسفه حرمت موسيقي مقدمه : 1) فلسفه همه احکام و جزييات آنها به طور تفصيلي روشن نيست و آگاهي ازآن دانشي فراتر از تنگناهاي معارف عادي بشري مي طلبد .ليکن به طوراجمال ، روشن است که همه احکام الهي تابع مصالح و مفاسد واقعي درمتعلق آنهاست . بنابراين در صورتي که فلسفه حکمي را بالخصوص ندانيم ، بنا بر قاعده کلي فوق بايد از آن پيروي کنيم ؛ زيرا در آن يقين به وجود مصلحتي هست ، هر چند بر ما ناشناخته باشد 2) در يافتن فلسفه احکام ، نبايد هميشه به دنبال علوم تجربي رفت و دليلي مادي وفيزيولوژيک برايش جست و جو نمود .اين فرايند که همواره در پي يافتن مصلحت يا مفسده اي طبي يا ... باشيم ، برخاسته از نگرشي مادي گرايانه است ؛ در حالي که بسياري از احکام ، مصالحي معنوي دارند که در حوزه هيچ يک از علوم بشري قابل تحقيق نيست و آنها با متد تجربي خود، قادربه دادن حکمي - نفياً يا اثباتاً - پيرامون آن نيستند و اگر نظري هم بدهند،بسيار سطحي است ؛ زيرا چه بسا مساله حکمتي برتر و بالاتر داشته باشد؛مثلاً در مورد روزه علوم به خواص بهداشتي آن پرداخته است ، ولي قرآن مجيد فلسفه اي بالاتر را بيان فرموده و آن " تقوا يابي " است با توجه به مقدمات فوق برخي از علل حرمت موسيقي از نوع اول راخدمتتان عرض مي کنيم اثار زيان بار موسيقي از بعد اخلاقي : 1) موجب فساد اخلاق ميگردد و ايمان حيا و عفت را از دل انسان يبرون ميبرد و تجربه نشان داده است که بسياري از افراد تحت تاثير آهنگهاي غنا راه تقوا و پرهيزکاري را رها کرده و به شهوات و فساد روي ميآورند مجلس غنا، معمولا مرکز انواع مفاسد است و آنچه به اين مفاسد دامن مى زند، همان غناست و چيزى که پديد آورنده اين عوامل سوء باشد، نمى تواند در يک شريعت آسمانى حلال شود در روايات اسلامي نيز مکرر آمده که غنا روح نفاق را در قلب پرورش ميدهد اشاره به همين حقيقت دارد. امام صادق (عليه السلام ) فرمودند: «الغنا يورث النفاق و يعقب الفقر؛ غنا در دل روح نفاق را پرورش ميدهد و بدنبال خود بدبختي و فقر ميآورد». 2) غافل شدن از ياد خدا و فراموش کرد امام صادق(ع) در تفسير آيه شريفه «واجتنبوا قول الزور؛ از گفتار باطل و ناروا بپرهيزيد». فرمودند: مراد از قول زوردر آيه شريفه غناست. گفتار باطل و ناروا هر چيزي است که انسان را از خدا دور ميکند و از راه درست منحرف ميکند. امام صادق (ع) فرمودند: «الغنا مجلس لاينظرالله الي اهله و هو مما قال الله عزوجل: «ومن الناس من يشتري لهوالحديث ليضل عن سبيلالله»؛ مجلس غنا و خوانندگي مجلسي است که خدا به اهل آن نمينگرد آنها را مشمول لطفش قرار نميدهد. و اين مصداق همان چيزي است که خداوند عز وجل فرموده: بعضي از مردم هستند که سخنان بيهوده را خريداري ميکنند تا مردم را از راه خدا گمراه سازند». در اين روايت امام (ع) غنا و موسيقي را يکي از مصداقهاي گفتار بيهودهاي دانسته که انسانهارا از راه خدا گمراه ميکند. آثار زيان بار موسيقي از بعد جسمي در کلام انديشمندان اسلامي و غربي : 1) آثار زيانبار بر اعصاب و روان: غنا و موسيقي در حقيقت يکي از عوامل مهمّ تخدير اعصاب و روان است و آثار زيانبار غنا و موسيقي بر اعصاب تا سرحدّ توليد جنون و بر قلب و فشار خون و تحريکات نامطلوب، پيش ميرود(تفسير الميزان، علامة طباطبايي، (مؤسسة اعلمي بيروت)، ج 16، ص 209، 212. ) 2) دکتر «ولف ادلر» پروفسور دانشگاه کلمبيا مى گويد: بهترين و دلکش ترين نواهاى موسيقى، شوم ترين آثار را روى سلسله اعصاب انسان مى گذارد (بهشت جوانان، اسدالله محمدي نيا، نشر نصايح، چاپ 1378، ص 356) 3) کانت: موسيقي اگر از همه هنرها مطبوعتر باشد، ولي چون به بشر چيزي نمي آموزد از تمام هنرها پست تر است(همان ) 4) علامه محمدتقي جعفري (ره) در تحقيقي که به عمل آورده اند فرموده اند که موسيقي ضررهاي زيادي دارد از جمله ايجاد عدم تعادل بين اعصاب سمپاتيک و پاراسمپاتيک، مرض ماني (نوعي جنون است) کوتاهي عمر، ضعف اعصاب، بيماري فشار خون، عامل فحشاء، هيجان، سلب اراده، سلب غيرت، عامل جنايت، تهييج عشق. شکست عمر و جوانمرگي، افسردگي و خمودگي(بهشت جوانان، اسدالله محمدي نيا، نشر نصايح، چاپ 1378، ص 356( 5) دکتر اوريزن اسوت مارون: هيجان بزرگترين عامل سکته هاي قلبي است هنرمندان اغلب به علت سکتة قلبي درگذشته اند پس هيجان که محصول موسيقي است چقدر خطرناک است(بهشت جوانان، اسدالله محمدي نيا، نشر نصايح، چاپ 1378، ص 356( به طور کلى، موسيقى يکى از عوامل مهم تخدير اعصاب است که اين تخدير از مجراى گوش صورت مى پذيرد و وقتى تحت نفوذ زير و بم آهنگ موسيقى قرار گرفت، نوعى رخوت و سستى بر اعصاب چيره شده و از مفاهيم انسانى، جز شهوترانى، عشقبازى و جمال پرستى چيزى در برابر ديدگان بى فروغ عقل وى مجسم نمى شود و آن چنان روى ادراک و نيروى خرد سرپوش گذارده مى شود که مفاهيم مقدسى به نام: رحم، مروت، عفت، حيا، امانت، مساوات، برادرى و مبارزه، و استقامت در راه هدف به فراموشى سپرده مى شود فلسفه حرمت ابزار آلات موسيقي: اصل چنين حکمي ثابت نيست تا فلسفه آن بيان گردد. آنچه که حکم شرعي است اين است که آلات موسيقي لهو و لعب که مختص مجلس گناه باشد يعني نه مطلق آلات موسيقي بلکه آلات و ادواتي که مختص موسيقي مطرب و لهوي است حرام است و خريد و فروش آن يا نگهداري آن حرام است و فلسفه آن اين است که از آنها جز در کار حرام بهره برداري نمي شود (با فرض اين که از آلات مختصه موسيقي لهوي هستند). موسيقي سبب راحتي آرامش و روان؟؟ اين که مى گويند موسيقى سبب راحتى اعصاب و آرامش مى شود بايد دانست که چيزى که حرام مى گردد به اين معنا نيست که هيچ خاصيتى ندارد، بلکه ممکن است چيزهاى حرام، فايده هايى هم داشته باشند، ولى چون ضررهاى آن بيشتر بوده، خداوند متعال آن ها را حرام کرده است، مانند آن که خداوند متعال درباره شراب و قمار مى فرمايد: «يَسْـَلُونَکَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ قُلْ فِيهِمَآ إِثْمٌ کَبِيرٌ وَمَنَـفِعُ لِلنَّاسِ وَإِثْمُهُمَآ أَکْبَرُ مِن نَّفْعِهِمَا;(سوره بقره،آيه 219) درباره شراب و قمار از تو سؤال مى کنند، بگو: در آن ها گناه و زيان بزرگى است; و منافعى از نظر مادّى براى مردم در بر دارد، ولى گناه آن ها از نفع شان بيش تر است.» موسيقى و هر چيز حرام ديگرى هم از همين قبيل است که اگر هم خاصيتى دارد، در برابر ضررهاى فراوانى که براى انسان و جامعه انسانى دارد، به اندازه اى ناچيز است که خداوند متعال صلاح ندانسته به خاطر آن نفع کم، جامعه انسانى را دچار ضررهاى عظيم کند. پس اگر چه اصل اين سخن يعنى آرامش بخش بودن موسيقى براى اعصاب و روان مسلّم نيست، ولى بر فرض که چنين چيزى هم باشد، در برابر ضررهايى که براى جامعه بشرى دارد که به برخى از آن ها در بالا اشاره کرديم، ناچيز به حساب مى آيد، مانند فايده ها و خاصيت هاى مواد مخدّر که در برابر ضربه هاى بزرگى که بر پيکر جامعه انسانى وارد کرده بدبختى هايى ايجاد مى کند، هيچ محسوب مى شود، افزون بر اين که آرامش و اطمينانى که بر اثر ذکر خدا به دست مى آيد، آرامشى عقلانى، آگاهانه و از روى معرفت به حقايق است و آرامش به دست آمده از موسيقى، آرامشى تخديرى و بى خيالى و يک مرحله و حالتى از بى تفاوتى است و فاصله بين اين دو بسيار است. جهت مطالعه بيشتر مي توانيد به کتب زير مراجعه نماييد مرتبط باموضوع : ساندويچ 45 متري در مکزيک [ ، -78 فروردين ماه، -621 ] 190 مشاهده
وزير ارشاد:بهترين خبرنگاران كار حرفهاي ر [ ، -78 فروردين ماه، -621 ] 160 مشاهده
بيستمين سفر پياده کشاورز کرمانى به مرقد اما [ ، -78 فروردين ماه، -621 ] 198 مشاهده
\"اتل متل\" کردی در شبکه جهانی سحر [ ، -78 فروردين ماه، -621 ] 218 مشاهده
ايوان مخوف بر تخت سلطنت روسيه [ ، -78 فروردين ماه، -621 ] 164 مشاهده
|
امتیاز دهی به مطلباشتراک گذاري مطلب
|
