سال پيش در روز 16 ژانويه سال 1547 ميلادي ايوان چهارم مشهور به ايوان مخوف در شهر مسكو در سن 16 سالگي به تخت سلطنت نشست و لقب تزار را بر خود نهاد.


ايوان 3 ساله بود كه پس از مرگ پدرش گراندوك مسكو شد و در سن 16 سالگي با لقب تزار حكومت شاهزاده نشين مسكو و قلمروي آن روزگار روسيه را دست گرفت.

تزار واژه تغيير يافته سزار است كه در زبان آلماني نيز كايزر «قيصر» ناميده مي شود.روس ها قبلا امپراتور بيزانس و خان تاتار را با اين لقب مي ناميدند.

ايوان چهارم خود را وارث امپراتوران بيزانس مي دانست كه امپراتوري آنها توسط سلاطين عثماني منقرض شده بود.

او با اتكا به مردم و طبقه اشراف كه هنوز يك طبقه كوچك محسوب مي شد ، بويارها اربابان زمين دار بزرگ را مطيع كرد. او مي خواست كشورش را از زير سايه اشغال مغول ها كه موجب عقب ماندگي روسيه شده بودند بيرون آورده و به سطح كشورهاي غربي برساند.اما تا زمان مرگش موفق نشد روسيه را به يك كشور پيشرفته تبديل كند.

ايوان چهارم پس از نبردهاي بي وقفه با تاتارها كه در پيرامون ولگا ، غازان و آستراخان مستقر بودند ، آنها را شكست داد.او با شكست دادن اعقاب دوردست مغول ها دروازه هاي سيبري بزرگ را گشود.

پس از شكست خان مغول سيبري دهقانان روسي دست به مهاجرت به سيبري زدند.

با اين حال ، ايوان چهارم از خان تاتار كريمه شكست سختي خورد و خان تاتار كريمه بي وقفه قلمروي او و حتي شهر مسكو را مورد تهديد قرار مي داد.

ادامه مطلب

46 سال پيش در روز 12 ژانويه سال 1964 ميلادي در پي يك شورش خونين مردمي سياهپوستان سلطان نشين فئودال زنگبار به حكومت جمهوري تبديل شد. جزيره زنگبار واقع در ساحل شرقي قاره آفريقا بين سال هاي 1503 و 1698 ميلادي مستعمره پرتغال بود، سپس اعرابي كه از سلطان نشين عمان آمده بودند زنگبار را تصرف كرده و حكومت را در دست گرفتند.


در سال 1890 ميلادي در پي يك توافق ميان بريتانيا و فرانسه سلطان نشين زنگبار مستعمره بريتانيا شد.

در دسامبر سال 1963 ميلادي زنگبار اعلام استقلال كرد و به يك سلطان نشين مستقل تبديل شد.

در شب 11 ژانويه سال 1964 ميلادي درگيري هاي قومي خونيني در زنگبار در گرفت و فقط در جريان يك شب بيش از 17 هزار عرب و هندي ساكن در جزيره توسط سياهپوستان قتل عام شدند.

عمر سلطان نشين زنگبار كوتاه و كمتر از يك ماه بود و روز بعد از اين شورش خونين سلطان زنگبار به تانگانيكا فرار كرد و از آنجا به بريتانيا رفت.

شيخ عبيد كرومه رهبر حزب آفروشيرازي رئيس جمهور اين رژيم جمهوري شد و مقامات حزب دولت انقلابي زنگبار را تشكيل دادند.

چند ماه بعد از اين واقعه ژوليوس نايرره رئيس جمهور تانگانيكا با عبيد كرومه رئيس جمهور زنگبار توافق كردند يك فدراسيون سياسي تشكيل دهند.

در ماه آوريل 1964 ميلادي دو كشور براي تشكيل جمهوري متحد تانگانيكا و زنگبار متحد شدند كه اين جمهوري چند ماه بعد تانزانيا نام گرفت.

علي رغم اين اتحاد عبيد كرومه زنگبار را از بقيه تانزانيا دور نگه داشته بود و به طور مستقل حكومت رعب و وحشت را در زنگبار حكمفرما كرده بود.

به اين ترتيب ، در روز 12 ژانويه سال 1964 در پي يك شورش خونين عمر كوتاه سلطان نشين مستقل زنگبار خاتمه يافت و اين جزيره يك حكومت جمهوري شد.

شيخ عبيد كرومه رهبر حزب آفروشيرازي رئيس جمهور زنگبار گرديد.

كرومه از همان ابتدا و حتي پس از اتحاد با تانزانيا حكومت رعب و وحشت را در زنگبار برقرار كرد.

هزاران عرب و هندي كه از قرن ها پيش در اين جزيره اقامت داشتند اموالشان توسط رژيم كرومه مصادره شد و آنها ناگزير به ترك زنگبار شدند.

كرومه يك رژيم ماركسيست – لنينيستي را برقرار كرد تا به اين استبداد وحشيانه مشروعيت ببخشد.

او در دوران حكومتش اعراب ، هندي ها و ديگر اقوام غيرسياهپوست كه هنوز در زنگبار سكونت داشتند را لحظه اي آسوده نگذاشت و با دستورات غيرانساني و تبعيض آميز زندگي را براي آنها به كابوس تبديل كرده بود و حتي آنها را ناگزير كرده بود تا به اجبار دختران نوجوانشان را به ازدواج سياهپوستان سالمند درآورند.

سرانجام در روز 7 آوريل سال 1972 ميلادي عبيد كرومه در يك سوءقصد كشته شد و اقليت هاي قومي زنگبار تا اندازه اي از فشار حكومت سياهپوستان رها شدند.

سال پيش در روز 14 ژانويه سال 1761 ميلادي جنگ بزرگي در پانيپات در نزديكي دهلي ميان سپاه افغان ها به فرماندهي احمدشاه ابدالي و لشكريان پادشاه مغول هند درمي گيرد.


در اين جنگ افغان ها سپاهيان مارات و مغول هند را درهم مي شكنند.پانيپات منطقه مشهوري است كه اغلب اقوام آسياي جنوبي در آنجا با يكديگر مصاف مي دادند.

احمدشاه ابدالي ، پيروز اين جنگ ، يك جنگجوي پشتون كوهستان هاي افغانستان بود كه سال ها قبل از سلطنت بر افغانستان در خدمت نادر شاه،پادشاه ايران بود.

پس از كشته شدن نادر شاه، او كه يكي از سرداران نادر بود به افغانستان بازگشت و قبايل افغان را تحت فرمان خود درآورد و سلسله پادشاهان دوراني را تاسيس كرد.

پس از اين جنگ ، سلسله پادشاهان مغول هند كه از سال ها قبل دچار فتور شده بود به قلمروي كوچكي پيرامون شهر دهلي بسنده كرد.

هنگام مرگ احمدشاه ابدالي در سال 1773 ميلادي قلمروي پادشاهي افغانستان بيشترين وسعت خود را داشت و از تبت تا ساحل اقيانوس هند گسترده بود.

در دراز مدت،پيروزي احمدشاه ابدالي به سود كمپاني هند شرقي بريتانيا تمام شد كه از ضعف سلسله پادشاهان مغول و مهاراجه هاي هند استفاده كرد تا شبه قاره هند را به استعمار بريتانيا درآورد.

به اين ترتيب ، در روز 14 ژانويه سال 1761 ميلادي سپاهيان احمدشاه ابدالي لشكريان هند را در پانيپات درهم شكستند.

اين پيروزي در درازمدت منجر به استعمار هند توسط بريتانيا شد كه بعدها افغانستان را نيز تحت فشار قرار داد و بخش هايي از خاك آن را تصرف كرد.

بی شک شما نیز تاکنون همانند هر کاربر دیگری با مشکل کپی کردن بعضی از فیلم ها (که در داخل یک CD یا DVD می باشد) بر روی هارد کامپیوترتان برخورد کرده اید. CD را در CD-ROM کامپیوترتان قرار می دهید و عملیات کپی بر روی هارد کامپیوترتان را آغاز می کنید اما پس از مدت زمانی با پیغام خطا مبنی بر عدم کپی شدن فایل روبرو میشوید. در این مواقع چاره چیست؟! هم اکنون برای رفع این مشکل دو ترفند متفاوت اما بسیار ساده را برای شما بازگو می نماییم.


روش اول:
تمام برنامه ها و پنجره ها را بسته و فقط محیط Desktop را پیش رو داشته باشید.
CD معیوب را در CD-ROM کامپیوتر قرار داده و از فیلم مورد نظر خود Copy گرفته و به یک درایو که حجم خالی کافی دارد رفته و در آن جا Paste کنید.
صبر کنید تا تا آنجا که برای ویندوز مقدور است از CD کپی بگیرد؛ تا آنجا که پیغام خطا در کپی CD ظاهر شود.
این پیغام فقط به شما امکان انتخاب یک کلید OK را می دهد.
3توجه کنید که اکیدأ OK را کلیک نکنید، در عوض یک کار غیر منطقی را انجام دهید!
بی مقدمه و به طور مستقیم کلید Restart (راه اندازی) را که بر روی کیس واقع است را زده تا کامپیوتر به طور غیر اصولی راه اندازی شود!
بعد از راه اندازی، حتمأ صبر کنید تا ویندوز هارد کامپیوتر را Scan Disk کند تا خطاهای احتمالی را بر طرف سازد.
حالا به همان درایو که فایل را در آنجا کپی کرده بودید بروید و فایل فیلم تان را در آنجا مشاهده کنید، البته تا آنجایی که کپی شده است.

چند نکته مهم:
# از این روش فقط برای مواردی استفاده کنی که کپی فیلم مورد نظر بر روی هارد کامپیوترتان برایتان خیلی مهم است، چون اسفاده مرتب از این روش کم کم به هارد آسیب می رساند.
# بعد از این راه اندازی غیر اصولی حتمأ به ویندوز اجازه Scan Disk را بدهید.
# تمام برنامه ها و پنجره های غیر ضروری را بسته تا هیچ برنامه ای در مسیر نباشد و صدمه ببیند.
# سعی کنید برای Paste کردن از درایوی که حاوی کمترین اطلاعات است، استفاده کنید.
# توجه کنید که بعد از آمدن پیغام خطا در کپی ، حتی یک لحظه کوچک را هم از دست نداده و فورأ کلید Restart را بزنید. سعی کنید که این فاصله کمتر از یک ثانیه باشد.
# اگر دکمه Restart کامپیوتر شما کار نمیکند از دکمه سفید پشت کیس برای خاموش و روشن سازی سیستم بهره بگیرید.
# اجرای این روش بدون استفاده از نرم افزار خاصی می باشد، حال اینکه برای این مشکل هم نرم افزار هایی ساخته شده که از اصول و قواعد مخصوص به خود برای کپی کردن این گونه CD ها بر روی هارد کامپیوتر استفاده می کنند که البته در صورت موجود بودن پیشنهاد میشود از آنها استفاده کنید.

# نکته مهم دیگر این که، این فقط یک پیشنهاد و ریسک عملی می باشد و ترفندستان هیچ گونه مسؤلیتی در قبال خرابی های احتمالی هارد کامپیوترتان را عهده دار نمی باشد.

ادامه مطلب 

شاید شما نیز افرادی را مشاهده کرده اید که برای خنک نگه داشتن سیستم درب کیس را باز می کنند. آیا این بهترین روش خنک نگه داشتن کامپیوتر است؟ هم اکنون ترفندی را به شما آموزش خواهیم داد که با استفاده از آن می توانید سیستم خود را به طور صحیح و بهینه خنک سازید.


بعضی از کاربران به اشتباه فکر میکنند که اگر یک طرف کیس را باز بگذارند این عمل موجب خنک شدن اجزای داخلی کامپیوتر میشود. این تصور نادرست است!
زیرا هنگامی که یک طرف کیس باز باشد هوایی که در اثر کار کردن فن تولید میشود مسیر مشخصی برای حرکت کردن نخواهد داشت و نمیتواند به درستی در میان اجزایی که اطرافش هستند بچرخد.
این عمل موجب میشود که سیستم نسبت به قبل گرمتر شود. ولی اگر فن سیستم خراب است و شما چاره ای جز برداشتن در کیس ندارید دقت کنید که یک پنکه یا کولر مستقیمأ پشت کیس را خنک نگه دارد. همانطور که میدانید گرمای زیاد باعث به وجود آمدن خطا و یا خراب شدن وسایل داخل کیس میشود. علاوه بر این کیسی که درش بسته باشد گرد و غبار کمتری در آن جمع میشود

119 سال پيش در روز 29 سپتامبر سال 1890 ميلادي تيپ هفتم سوارنظام آمريکا اردوگاه يک قبيله سرخپوستان سيو در وونددني در ايالت داکوتاي جنوبي که از شب قبل محاصره کرده بود را مورد حمله قرار داد.


بيش از 500 سرباز سواره نظام آماده حمله به سرخپوستان بي دفاع بودند.آنها 4 مسلسل و 2 توپ نيز به همراه داشتند که آنها را به سوي اردوگاه نشانه رفته بودند.

سرانجام فرمان حمله صادر مي شود.سواره نظام آمريکا وحشيانه اردوگاه قبيله سيو را زير آتش مسلسل ها و توپ ها مي گيرد.

سرخ پوستان از همه جا بي خبر که هنوز اغلب آنها در آن صبح زود خواب بودند ، در چادرهايشان بر اثر انفجار گلوله هاي توپ سفيدپوستان قطعه قطعه مي شوند.

سپس نيروي سوار نظام به سوي چادرها يورش مي برند و با شمشير و سرنيزه بازماندگان را قتل عام مي کنند.

در اين کشتار بيش از 400 سرخ پوست سيو که اغلب زن و کودک و سالمند بودند در غياب مردانشان بي رحمانه قتل عام مي شوند.

چند روز قبل از اين کشتار ، سيتينگ بول ، رئيس قبايل سيو و پسرش کراوفوود در جريان يک درگيري در روز 15 دسامبر سال 1890 ميلادي توسط نظاميان آمريکايي اسير شدند و در حالي که بي دفاع بودند به قتل مي رسند.

سيستينگ بول نماد مقاومت در مقابل سفيدپوستاني که به طمع طلا به سرزمين هاي سرخ پوستان حمله کرده بودند ، به شمار مي رفت.

3 روز بعد از کشتار وونددني در روز 2 ژانويه سال 1890 ميلادي ارتش آمريکا يک واحد را براي پاکسازي محل اعزام مي کند.

واحد پاکسازي اجساد يخ زده زنان ، کودکان و سالمندان سرخپوست را بدون کمترين مراسمي در يک گور دستجمعي دفن مي کنند.

چند روز بعد ، 18 سرباز تيپ هفتم سواره نظام آمريکا براي شجاعتي که در کشتار زنان ، کودکان و سالمندان قبيله سيو نشان داده بودند ، مدال شجاعت دريافت مي کنند!

به اين ترتيب ، در روز 29 دسامبر سال 1890 ميلادي سوارنظام امريکا بي رحمانه يکي از قبايل سيو را در وونددني ايالت داکوتاي جنوبي قتل عام کردند.

در اين کشتار بيش از 400 سرخپوست بي دفاع که اغلب زن و کودک و سالمند بودند به قتل مي رسند.در پايان کشتار وونددني ، مقامات آمريکايي اعلام مي کنند فتح سرزمين هاي غرب خاتمه يافته است.

قتل عام وونددني لکه ننگ ديگري را در تاريخ ارتش آمريکا در نسل کشي سرخپوستان برجا مي گذارد.

سال پيش در روز 29 دسامبر سال 1996 ميلادي دولت گواتمالا و چريک هاي اتحاد انقلابي ملي گواتمالا يک توافق براي يک صلح واقعي و نهايي را امضا مي کنند.امضاي اين توافق رسما به 36 سال جنگ داخلي مرگبار گواتمالا خاتمه مي دهد.


اين جنگ داخلي 36 ساله ، گواتمالا ، کشور کوچک آمريکاي لاتين را به خاک و خون کشيده بود و در جريان آن صدها هزار نفر به ويژه غيرنظاميان به قتل رسيده بودند.

براساس تحقيقات يک کميسيون حقيقت ياب ريشه جنگ داخلي گواتمالا فرهنگ نژادپرستي حاکمان اسپانيايي تبار و سفيدپوست اين کشور بود.

نيروهاي دولتي در جريان جنگ داخلي و بويژه بين سال هاي 1978 تا 1985 ميلادي اقدام به 629 فقره قتل عام بوميان قوم مايا و نيز دورگه ها کرده بودند.

در جنگ داخلي گواتمالا 200 هزار نفر توسط نيروهاي دولتي به قتل رسيدند که 83 درصد آنها از قوم مايا و 17 درصد آنها دورگه ها بودند.

بخش اعظم قربانيان را غيرنظاميان از جمله روستاييان ، کارگران ، پيشه وران و دانشجويان تشکيل مي دادند.در اين جنگ داخلي يک ميليون نفر در داخل گواتمالا کشور کوچک آمريکاي لاتين آواره شده و بيش از 200 هزار نفر به کشورهاي ديگر پناهنده شدند.

به اين ترتيب ، در روز 29 دسامبر سال 1996 ميلادي دولت گواتمالا و چريک هاي اتحاد انقلابي ملي گواتمالا يک توافق براي يک صلح واقعي و نهايي را امضا کردند. اين توافق رسما به 36 سال جنگ داخلي مرگبار گواتمالا خاتمه مي دهد.

جنگي که در آن نيروهاي دولتي با کمک مستشاران نظامي آمريکايي و حمايت سازمان سيا دست به قتل عام بوميان اين کشور زدند.

تنها پس از اين توافق صلح بود که دولت گواتمالا خصوصيت چند قومي و چند زباني را در اين کشور به رسميت شناخت و فرهنگ نژاد پرستي به يادگار مانده از دوران استعماري خاتمه يافت.

50 حدیث از امام حسین (ع)

روی ادامه کلیک کنید

149 سال پيش در روز 20 دسامبر سال 1860 ميلادي مجلس ويرجينيا به اتفاق آرا جدايي كاروليناي جنوبي را از خاك ايالات متحده تصويب مي كند، اين سرآغاز جنگ هاي انفصال آمريكا بود.


اندكي بعد ده ايالت ديگر جنوب نيز از اين اقدام پيروي كرده و جدايي خود از ايالات متحده را اعلام مي كنند. از اوايل قرن نوزدهم ميلادي ، در ايالات متحده اختلاف ميان شمال صنعتي ، نوگرا و تاجر مسلك با جنوب كشاورزي ، سنت گرا و اشرافي بر سر مساله بردگي آغاز مي شود.

جنوبي ها براي انجام كارهاي توان فرسا در مزارع پنبه ، تنباكو و نيشكر روي بيگاري بردگان سياهپوست حساب مي كردند.

شمالي ها هم آزادي بردگان را بهانه قرار داده بودند و مي خواستند تحت شعار فريبنده لغو بردگي از نيروي كار ارزان و فراوان بردگان سياهپوست در كارخانه هاي شمال استفاده كنند.

در سال 1860 ميلادي آبراهام لينكلن يك جمهوري خواه و معتقد سرسخت به لغو بردگي با كسب 40 درصد آرا به دليل شكافي كه در حزب دموكرات ايجاد شده بود ، به مقام رياست جمهوري آمريكا انتخاب مي شود.

با به قدرت رسيدن آبراهام لينكلن كاروليناي جنوبي بهانه لازم را براي انفصال مي يابد و همراه 10 ايالت ديگر كنفدراسيون جنوب را تشكيل مي دهد.

لينكلن كه مي خواست وحدت كشور را حفظ كند در نقض اعتقادهاي خود نسبت به لغو بردگي ترديد نمي كند و به ايالات جنوبي پيشنهاد مي دهد تا تحت شرايطي بردگي را حفظ كنند اما جنوبي ها پيشنهاد او را نمي پذيرند.

به اين ترتيب ، در روز 20 دسامبر سال 1860 ميلادي در پي انتخاب آبراهام لينكلن به مقام رياست جمهوري ايالات متحده ، مجلس ويرجينيا به اتفاق آرا انفصال كاروليناي جنوبي را از خاك ايالات متحده تصويب مي كند. ده ايالت ديگر جنوب نيز از اين تصميم پيروي مي كنند.

سرانجام جنگ هاي انفصال آمريكا لغو بردگي و ويراني ايالت هاي جنوبي به دست شمالي ها بود.

106 سال پيش در روز 17 دسامبر سال 1903 ميلادي دو آمريکايي به نام برادران رايت موفق شدند با هواپيمايي که اختراع کرده بودند ، پرواز کنند.


اورويل و ويلبور رايت هر يک به نوبت توانستند در جريان 4 پرواز ده ها متر را برفراز ساحل کيل دويل در ايالت کاروليناي شمالي بپيمايند.

اين نخستين بار در تاريخ بود که دستگاهي که وزن آن به مراتب سنگينتر از هوا بود به پرواز درآمد.

هواپيماي آنها به نام رايت فلاير 274 کيلو وزن داشت و داراي 2 بال موازي به طول 12 متر ، يک موتور احتراقي به قدرت 12 اسب و 2 پروانه بود.

ابتدا اورويل با هواپيما پرواز کرد ، سپس ويلبور موفق شد پروازي به مدت 59 ثانيه را انجام داده و مسافت 260 متر را برفراز تپه هاي ماسه اي ساحل کيل دويل بپيمايد.سرعت هواپيما در اين پرواز به 48 کيلومتر در ساعت رسيد.

گرچه اين يک آزمايش ساده جلوه مي کند ، اما يک مرحله حياتي در تاريخ هوانوردي محسوب مي شود.

هواپيماهايي که در دهه بعد ساخته شدند تفاوت چنداني با الگوي هواپيماي برادران رايت نداشتند.

تحول صنعت هوايي بعد از جنگ جهاني اول آغاز شد و با اختراع موتور جت در اواخر جنگ جهاني دوم روند تحول صنعت هوانوردي سرعت گرفت.

به اين ترتيب در روز 17 دسامبر سال 1903 ميلادي دو برادر آمريکايي به نام هاي اورويل و ويلبور رايت موفق شدند با هواپيمايي که اختراع کرده بودند ، پرواز کنند.

اين پرواز سرآغاز دوره اي بود که بشر در جريان آن توانست چند برابر سرعت صوت پرواز کرده و حتي فضا را تسخير کند.